toen kwam Ivar, en nu Anke

Vertel hier wat je vandaag met je fjord hebt gedaan.
Plaats reactie
Gebruikersavatar
Jowien
Berichten: 1839
Lid geworden op: wo 31 aug 2005, 11:47
Locatie: Santpoort Noord

toen kwam Ivar, en nu Anke

Bericht door Jowien » di 03 sep 2019, 19:35

Nou, hier komt een lang verhaal...

Korte versie:
Na Orlinde overleden was kocht ik Ivar, mijn lieve gulblakke spookje. Juni dit jaar hakte ik de knoop door, het werkte niet, ik ging op zoek naar een ander paard. Dat werd Anke. Ik ben superblij met haar. En Ivar heeft nu het –voor hem- allerbeste baasje gevonden.

Lange versie - deel 1: Ivar
Orlinde overleed in november 2017. Na 13 fantastische jaren was mijn lieve merrie er opeens niet meer. Ik twijfelde of ik nog wel een paard wilde. Het nare afscheid had er in gehakt. Wil ik wel weer een eigen paard, met het risico dat ik ooit weer zoiets zou moeten meemaken, of nog erger, ooit de keuze zelf zou moeten maken mijn maatje te ‘laten gaan’? Maar als ik geen eigen paard heb, blijf ik dan nog wel paardrijden? Een manege zag ik niet zitten. Bijrijder worden, tja, maar dat leek me ook moeilijk na zoveel jaar ‘eigen baas’ te zijn geweest. Ik heb een aantal weken getwijfeld en na gedacht. In december wist ik het. Ik wilde wel weer een eigen paard. Een fjord. Voor veel duinritten, voor mennen, voor poetsen met de kinderen.
Een aantal fjorden bekeken, gereden. De een was wel braaf maar loeisterk en zat helemaal vast. Een was meer een denker en een bakpaard, terwijl ik er een zocht voor alsmaar rechtdoor buiten. Weer een ander was net voor mijn neus weg al verkocht. Of alleen aangespannen beleerd, nog niet onder het zadel. Amber Verhagen benaderde me, is Ivar niet wat voor je? Een puppy van 5 jaar, ze was hem net gaan inrijden. Ik, met een groen paard, een ruin die net hengst-af is? Wat een stoere jongen bleek hij te zijn toen ik hem bezocht, leuk lief gaaf en braaf. Toch bleef ik twijfelen, kan ik dit wel? Maar dit was wel hét paard waar ik met een grote glimlach op zat met proefrijden, en wat een lieve knuffel. Dus ja, Ivar werd mijn nieuwe maatje. Amber kwam hem eind januari 2018 brengen. Een lichte gulblakke fjord: roomwit met een lichte rode aalstreep en rode zebrastreepjes. Tot z’n 5e hengst geweest, ook gedekt, nu net geruind. (Hij is nog niet ingeschreven bij het stamboek maar de I klopt wel met zijn leeftijd).
(Tegen die tijd lag Fjordenwereld hier helemaal op z’n gat, dus niks gepost.)

ik ben stoer!
Afbeelding

spelen in de paddock:
Afbeelding

Hij kreeg al snel de bijnaam ‘spook’: een witte gedaante die in het donker van de wintermiddagen de paddock op z’n kop zette +:+ . Hij probeerde de baas te worden in de groep, liep te showen en uit te dagen met bijten, steigeren, hinneken en knietjes omhoog. Met een aantal weken kwam er wat meer rust en werd het de 3e plek in de rangorde, vriendschappen en ruw spelen, zonder de echte uitdagingen. Ik nam grondwerkles met hem om elkaar leren kennen. Wie is de leider, kun je die vertrouwen, waar liggen de grenzen van een geintje. We reden de duinen in, rondjes door het dorp en wandelden ook regelmatig. Met Ivar is het nooit saai, er gebeurt altijd wel wat onderweg. Hij vindt iets spannend en maakt er een drama van, of hij loopt als een clown voortdurend te vragen om spelen tijdens het wandelen, en dan weer wil hij juist voorop draven maar loopt dan te snel voor zichzelf en schuilt bij een scheve grasspriet opeens toch weer achter Fedor.
We hebben vanalles gedaan: een A-dressuurproefje gereden, ringsteken tijdens het dorpsfeest (ik verkleed als spook, hij was er tenslotte al een), clinic working equitation, regelmatig met de trailer naar buitenritjes wat verder weg, duinritten, bang worden van Schotse hooglanders en dat weer overwinnen, schrikken van damhertjes en ook dat overwinnen, met vreemde paarden in een vreemde binnenbak, tunneltjes door, op de skatebaan, wennen aan tuig en lange leidsels, werken aan de hand met een kaptoom, schriktraining, sprongetjes in het bos. Ivar is nu 7 en mooi uitgegroeid, een stuk volwassener dan anderhalf jaar geleden. Hij is een prachtig paard, zeer aanhankelijk, speels, attent, altijd vrolijk. Hij is een zoon van Almglimt. Veel veulens van Almglimt hebben een meewerkend karakter, en ook Ivar heeft dat. Doet altijd zijn best, is in voor nieuwe dingen, loopt stoer voorop op nieuw terrein. En hij is, zeker voor een fjord, sensibel en reageert goed op je zit en houding.
Ik heb veel geleerd van Ivar. Al mijn plannen loslaten, open naar hem kijken en volgen wat hij aanbiedt. Nieuw voor mij, erg leuk maar ook erg inspannend.

strand:
Afbeelding

trots op zichzelf:
Afbeelding

de clown:
Afbeelding

duinrit:
Afbeelding

afgelopen weekend op clinic:
Afbeelding

Maar toch besloot ik in juni dat Ivar niet hét paard voor mij is, en ik niet dé ruiter voor hem. Ik wil mennen, ik wil dat mijn kinderen hem kunnen/ durven poetsen en ik wil na een dag werken en de kinderen in bed gelegd te hebben, een relaxed ritje kunnen maken. Met Ivar ben ik altijd 100% met hém bezig, moet zeer alert zijn. Een 3e kleuter om mee bezig te zijn nadat de eerste twee thuis in bed lagen! Dat werd langzamerhand te veel. Ik kon niet meer genieten van rijden. Ik merkte in de winter al dat ik in het donker niet fijn meer met hem op pad ging. Hij schrok dan ergens van, en hield die spanning dan lang vast. Zoiets ligt ongetwijfeld aan de combinatie paard-ruiter, maar ik kon het niet oplossen. Afstappen en verder wandelen, dat werkte wel goed. Wandelen en grondwerk, lange lijnen, dat was allemaal nog best leuk. Maar ik wil (ook) rijden. En mennen. Ik heb Ivar aan tuig en werken aan de lange leidsels gewend, ging prima. Maar aangespannen stilstaan in het verkeer wanneer het moet, dat vind ik niet genoeg vertrouwd. Niet met het verkeer hier dat weinig idee heeft hoe ze met een aanspanning om moeten gaan. Ik ga echt voor veilig met mennen. En mijn kinderen durven niks met hem, omdat hij niet op hen let en beweeglijk is, is altijd met zichzelf en zíjn wereld bezig. Soms had ik heerlijke ritten met een grote lach op mijn gezicht, soms was een groot deel van een rit een brok spanning waar ik moe en gefrustreerd van werd tot ik maar verder ging wandelen. Maar het is zo’n leuk paard en vanaf de grond ging alles super. Dus heel lang dingen weer anders geprobeerd, dingen nog een kans gegeven, overwogen om naar een stalling met bak te gaan, maar ja, ik ben echt een buitenruiter... Tot ik de knoop doorhakte, wij zijn niet de beste combinatie. Misschien ben ik oud en voorzichtig(er) aan het worden. Een hele beslissing, want ik had Ivar gekozen met het idee dat hij zijn hele leven bij me zou blijven.

deel 2: Anke
Dus op zoek naar een ander paard. Fjord? Haflinger? Draver? Kruising? Ik bleef toch naar fjorden trekken. Op Facebook zag Alexandra een merrie van 15. Meteen gebeld, en ik ben gaan kijken. Merrie, brunblakk, 15 jaar. Ze liep met het hoofd in de nek, benen vlogen alle kanten op, één brok spanning in de bak, liep nog onregelmatig ook. Huh, was dit het brave paard uit de advertentie? Maar voor de wagen buiten was het een totaal ander paard: braaf, zeer voorwaarts maar gehoorzaam op een heel licht bitje, kon ook gewoon stil staan op de terugweg en met grote maaicombinaties die ons inhaalden. Wat had ik dat gemist, lekker op de wagen met een vlot enthousiast paard! En in de omgang lief en rustig. Maar dat gedoe onder het zadel? De volgende dag ging ik terug met een vriendin, en wat meer geprobeerd. Ander zadel, ander bit, eerst longeren. Dat werkte een stuk beter. Nog steeds vond ze het spannend en liep ze op dubbele turbo, maar niet kreupel, en ze bleek slim zat om snel signalen te leren. Nog even twijfel, ga ik niet te snel, hoe kan nou het eerste paard dat ik serieus bekijk meteen raak zijn? Maar ik had er vertrouwen in dat het onder het zadel wel op te lossen zou zijn, en aangespannen was ze al top. Dus Anke (officieel Anky) werd mijn nieuwe paard. Begin augustus haalde ik haar op. De eerste twee dagen meteen voor de wagen, en oh, was wat dat super. Braaf, vlot, rustig, vol vertrouwen, en als iets toch even eng is (paddenrooster in de weg) met mijn hulp verder en de volgende keer kan ze het zelf. Onder het zadel begint ze ook al rust te vinden, met veel stemhulpen, rustig zitten, een boomloos zadel en heel simpel bustrensje. Ik geniet van haar zelfvertrouwen, werklust en haar plaats in ons gezin.

bij aankoop:
Afbeelding

mijn dochtertje met Anke, de eerste middag dat ze er was (dit zou ze nooit durven bij Ivar): Afbeelding

Anke voor de wagen de eerste keer:
Afbeelding

Alexandra, de bijrijdster van Ivar, kwam naar me toe. Ze had nooit gedacht een eigen paard te willen, maar met Ivar is het anders… we spraken af dat ze het een maand kon uitproberen, doe alsof Ivar jouw paard is. Kijk of het je lukt qua tijd, reken uit of het financieel lukt, kijk of het lichamelijk lukt (heup-probleem met brede zadels). Voor haar een mooie manier om het nog eens even echt goed door te denken, een eigen paard. En voor mij de optie dat Ivar niet echt de verkoop in zou hoeven. Niet dat ik twijfelde dat er een goed huisje voor hem te vinden is, het is zo’n leuk paard. Maar dit was toch wel een heel mooi idee.
En afgelopen weekend heeft ze besloten: Ivar wordt de hare. Eind van de maand verhuist hij naar een stal een dorp verderop, 3-4km. Hij komt 24/7 buiten met twee andere pony’s. Met een goede bak, waar zij lekker met hem aan het werk kan. Zij is veel bezig met Feldenkreis en Centered Riding, heeft al meerdere clinics gevold. Zij en Ivar zijn een supercombinatie.
Anke en ik gaan nog heel veel kilometers maken met de wagen, en ook onder het zadel. Alexandra en Ivar gaan samen werken aan hun uitdagingen en veel plezier hebben.

Anke voor de wagen afgelopen weekend:
Afbeelding

Alexandra en Ivar:
Afbeelding

Anke, mijn mooie merrie:
Afbeelding
(edit: paar typo's)
Laatst gewijzigd door Jowien op wo 04 sep 2019, 07:37, 1 keer totaal gewijzigd.
Anke: we gaan nog veel samen beleven!
I.M. Orlinde: Fjordsport L-springen en LL-dressuur, landbouwproef A: Prestatiemerrie! En endurance klasse II (klasse 3 startgerechtigd), mennen FMD7 en FMV 5 en zoveel meer.
Gebruikersavatar
Reinou
Beheerder
Berichten: 33615
Lid geworden op: wo 26 jan 2005, 15:25
Locatie: Surhuisterveen
Contacteer:

Re: toen kwam Ivar, en nu Anke

Bericht door Reinou » wo 04 sep 2019, 06:53

Goh zo maak je heel wat mee in een paar jaar! Wat fijn dat je het op deze manier hebt kunnen oplossen. Twee fjorden en twee eigenaren blij :) Heel veel geluk met Anke!
:+: Finnea, v. Timor x Woudina v. Bjorkmann :+:
Gebruikersavatar
janna
Berichten: 10163
Lid geworden op: do 27 jan 2005, 17:18
Locatie: steenwijk
Contacteer:

Re: toen kwam Ivar, en nu Anke

Bericht door janna » wo 04 sep 2019, 16:42

Klinkt alsof jullie beiden een super combinatie hebben nu! Soms klikt het gewoon niet optimaal, dan is het voor alle partijen beter om een stap terug te doen.

Super veel geluk met je nieuwe aanwinst!
Giel
(Timor x Yanneke v. Sverre)

Norvyn
(Timor x Gentle v. Drafur)
Gebruikersavatar
Esther
Berichten: 22830
Lid geworden op: za 16 jul 2005, 17:56
Locatie: Paasloo

Re: toen kwam Ivar, en nu Anke

Bericht door Esther » wo 04 sep 2019, 21:19

Een heel verhaal, maar soms loopt het zoals het moet lopen. Anky, wat is haar afstamming en haar fokker??
Ik lijk op de uitzonderingen in de Duitse grammatica
Gewoon niet te begrijpen
'Loesje..'
Gebruikersavatar
Sjolvir
Berichten: 7051
Lid geworden op: za 07 jul 2007, 21:42
Locatie: daar waar het te druk is.

Re: toen kwam Ivar, en nu Anke

Bericht door Sjolvir » do 05 sep 2019, 04:44

Oh, wat heerlijk dat jij je familie men paarden maatje hebt gevonden en Ivar gewoon al stiekum van te voren het hart van je bijrijder had veroverd!
Heel veel geluk aan jullie beiden en jullie paarden.

Overigens klinkt Ivar dan wel weer als paard waar ik dan weer heel blij mee zou zijn, maar Anke is echt wel heerlijk voor je rust... dat is ook zalig!!
Zeker als je kinderen er ook nog iets mee moeten en mama toch elke keer ook weer heel thuis moet komen.
Hepsie, dochter van Sjolvir (Brus x Drag) x Zortin, *14 april 2011
Sjolvir (Brusvein x Drageset) *1997, mijn ster op aarde! en aan de hemel sinds november 2016
Tobago aus der schützenden Hand, Knabstrupper *2005 Soms net een fjord!
Gebruikersavatar
Marijke_
Berichten: 12769
Lid geworden op: vr 03 mar 2006, 14:00
Locatie: Heerhugowaard

Re: toen kwam Ivar, en nu Anke

Bericht door Marijke_ » do 05 sep 2019, 07:18

Wat fijn hoe dit voor iedereen is gelopen. Veel geluk met Anke, super fijn om een echt gezinspaard te hebben.
Morgan!! :L
----------------------------------------
Rosco --> *3 april 1996 / +29 juni 2010
Cratos --> *18 mei 2004 / +9 maart 2010
Gebruikersavatar
Jowien
Berichten: 1839
Lid geworden op: wo 31 aug 2005, 11:47
Locatie: Santpoort Noord

Re: toen kwam Ivar, en nu Anke

Bericht door Jowien » do 05 sep 2019, 08:08

Lief, jullie reacties.
Anke is een dochter van Orsta. Fokker weet ik niet uit mijn hoofd (geen heel bekende).
Ik heb hier op FW nog even zitten zoeken naar nakomelingen van Orsta, hoe die zijn. Nou, heel wisselend geloof ik, er zitten heethoofden tussen en rustiger types. Maar het gaat uiteindelijk gewoon om het individuele paard zelf, aangezien ik geen plannen heb qua fokken.

Ivar is ook echt een geweldig paard voor veel mensen denk ik. Fjord, stoer, overal voor in, en ook heel sensibel, je kunt er echt veel mee. En wat je zegt, Sjolvir, hij wint iedereen voor zich :+: 8) .
Maar hij is het dus net niet voor mij, of niet in deze fase van mijn leven. Ik vond het wel heel moeilijk, ik had Ivar toch gekozen met het idee dat hij de rest van zijn leven bij mij zou blijven. Ik vond het idee wel heel spannend dat ik een nieuw goed baasje voor hem zou moeten zoeken. Maar nu is het helemaal, meer dán, goed gekomen!
Anke: we gaan nog veel samen beleven!
I.M. Orlinde: Fjordsport L-springen en LL-dressuur, landbouwproef A: Prestatiemerrie! En endurance klasse II (klasse 3 startgerechtigd), mennen FMD7 en FMV 5 en zoveel meer.
Gebruikersavatar
Ivonne
Berichten: 18218
Lid geworden op: di 06 feb 2007, 12:54
Locatie: Eexterzandvoort

Re: toen kwam Ivar, en nu Anke

Bericht door Ivonne » vr 06 sep 2019, 21:01

Super opgelost zo toch? Wel heel wat beleefd in een korte tijd lees ik wel
Baranna 13-5-2006
Kayo v. Anton m. Meline 11-4-2014

Right from the start you were a thief, you stole my heart.....
In loving memory Fatoush 26-5-2009 - 19-8-2014
Marga v. Sebastian m. Ingmar 3-5-1992 - 11-11-2015
Mijn (t)rots in de branding....
Gebruikersavatar
Anouska
Berichten: 6848
Lid geworden op: wo 21 sep 2005, 16:57
Locatie: Aalten

Re: toen kwam Ivar, en nu Anke

Bericht door Anouska » di 10 sep 2019, 12:37

Wat een mooie oplossing zo!
Bjorn is ook een Orsta, ja heb hem vroeger vervloekt en de frikandellen in gewenst. Wat ben ik blij dat ik doorgezet heb, mijn maatje door dik en dun, geen slome knol, is enorm voorzichtig met mij (zeker nu tijdens mijn zwangerschap), werkwillig en een enorme pretletter.
Bjørn: Orsta x Havstad x Barstad
Kampioen ruinen Beekbergen 2012
Reserve kampioen ruinen Vorden 2011

25 november uitgeteld van ons eerste kindje :L
www.fitenvitaaldier.nl
Gebruikersavatar
Jowien
Berichten: 1839
Lid geworden op: wo 31 aug 2005, 11:47
Locatie: Santpoort Noord

Re: toen kwam Ivar, en nu Anke

Bericht door Jowien » di 10 sep 2019, 18:29

Leuk om te horen van een andere nakomeling van Orsta!
Voorzichtig is niet typisch Anke, ze kan ook vrij lomp om de hoek komen...
Anke: we gaan nog veel samen beleven!
I.M. Orlinde: Fjordsport L-springen en LL-dressuur, landbouwproef A: Prestatiemerrie! En endurance klasse II (klasse 3 startgerechtigd), mennen FMD7 en FMV 5 en zoveel meer.
Gebruikersavatar
Ilonka
Berichten: 4526
Lid geworden op: do 27 jan 2005, 14:08
Locatie: Maartensdijk, pony's in Hollandsche Rading

Re: toen kwam Ivar, en nu Anke

Bericht door Ilonka » zo 15 sep 2019, 09:41

Wat een bijzonder verhaal Jowien!
Knap dat je kan inzien dat een paard ondanks alle goede intenties niet de jouwe is. Hij heeft een fantastisch huis en jij een fantastische merrie!
Ben benieuwd hoe ze nu onder het zadel is? Men jij in je eentje? (Belle is ook betuigd en ik heb een kar en tuig maar omdat ik altijd alleen ben durf ik niet op pad...)
Ilonka (v. Brusvein) en Belle (v. Sebastian) it's the speed that kills the horse, not the distance.
Gebruikersavatar
Jowien
Berichten: 1839
Lid geworden op: wo 31 aug 2005, 11:47
Locatie: Santpoort Noord

Re: toen kwam Ivar, en nu Anke

Bericht door Jowien » zo 15 sep 2019, 18:12

Ik men nu met mijn man en kinderen (ml blijft bij paard staan bij inspannen en uitspannen) of een paardenvriendin. Met Orlinde ging ik ook wel alleen op pad. Misschien als ik Anke goed genoeg ken, dat ik dat weer kan doen. Maar eerst elkaar door en door leren kennen, want het verkeer hier is geen aanspanningen gewend, dus ik moet me altijd kunnen redden. Op zich denk ik dat het op den duur ook wel met Anke zal kunnen, hoe ik haar tot nu toe ken.
Onder het zadel is verbetert ze duidelijk. Ik heb om de week een half uur les. Ben dan vooral bezig met gelijkmatig tempo, mijn tempo, rondere voltes en de bochten door in galop. Ze heeft een dubbele turbo en zet die aan als iets moeilijk is (buigen, wenden). Maar wel steeds wat beter en meer ontspanning en wat minder stijf. We kunnen nu een rondje in galop aan beide kanten maar nog niet over de hoefslag. Dus nog werk genoeg. Buiten ook bezig met gelijkmatig tempo, mijn tempo, en krachttraining door in de duinen lekker helling op en helling af te stappen. Ze wordt al handiger in het zand op hellingen en ze begint haar energie en kracht al wat te verdelen over een rit. Misschien wel ooit weer een endurance!
Anke: we gaan nog veel samen beleven!
I.M. Orlinde: Fjordsport L-springen en LL-dressuur, landbouwproef A: Prestatiemerrie! En endurance klasse II (klasse 3 startgerechtigd), mennen FMD7 en FMV 5 en zoveel meer.
Gebruikersavatar
Ilonka
Berichten: 4526
Lid geworden op: do 27 jan 2005, 14:08
Locatie: Maartensdijk, pony's in Hollandsche Rading

Re: toen kwam Ivar, en nu Anke

Bericht door Ilonka » di 17 sep 2019, 07:42

Ah dus ook niet alleen. Logisch ook hoor, maar ik dacht moet ik gewoon niet zo flauw doen en gegoon gaan? Maar Belle heeft natuurlijk in de laatste 6,5 jaar maar 2 keer bij mij voor de kar gestaan en 3,5 jaar geleden twee weken bij een menstal in Stroe.

Klinkt alsof het doe goede kant op gaat met je knappe merrie. Leuk hoor!
Het blijft lastig dat je een paard blijft vergelijken met de vorige. Ik heb dat ook. Ilonk is er nog maar eigenlijk is ze mijn beste paard geweest. En Brass? Ik zou haar heel heel graag terug hebben... nog steeds meer dan 6,5 jaar na haar dood.
Ilonka (v. Brusvein) en Belle (v. Sebastian) it's the speed that kills the horse, not the distance.
Plaats reactie